"> Φθινοπωρινή πνοή - Αναστασία Βαρσαμοπούλου

Φθινοπωρινή πνοή

Κοιμήθηκε το καλοκαίρι κι άφησε τον ίσκιο του,
ζεστή πνοή να οδηγεί τα βήματα μου
στα φθινοπωρινά μισόφεγγα
και στα όνειρά μου.
Αδήριτη ανάγκη το Φθινόπωρο!
Εκεί στου δειλινού τις ώρες,
περισυλλέγω τα θραύσματα της μορφής σου,
γεύομαι τον απώτατο έρωτα της ψυχής σου,
δυνατό κρασί η γεύση σου,
θαλασσινή αύρα η πνοή σου.

με πλαγιάζουν στα ξερά φύλλα

στροβιλίζοντάς με στη ροή σου
χιλιάδες χλωμές προσωπίδες.
Γδύνονται εκεί στις κίτρινες ώρες,
στην ιερή ξιφομαχία
των ματιών σου με τις μπόρες!
Δέχομαι ταπεινά τα ουράνια μαργαριτάρια σου
σα μαγικά ραβδιά
να οδηγούνε τη καρδιά,
και να χορεύουνε το νου μου
οι φλόγες του φθινοπωρινού σου δειλινού
σαν ουράνια δαχτυλίδια
να κυκλώνουνε το ρου μου,
τι να σου πω Φθινόπωρο;
Σιωπηλά ανοίγω τα χέρια μου
στη φθινοπωρινή βροχή σου,
οι αισθήσεις σου να ταριχεύουνε σε λέξεις τη ζωή μου!

Αναστασία Βαρσαμοπούλου

Φθινοπωρινή Πνοή : Πίνακας  με λάδι 50Χ70  Αναστασία Βαρσαμοπούλου