"> Πρόγραμμα Ψυχοθεραπείας (κλικ στη μπάρα) επίσης επισκεφτείτε τη στήλη τα Νέα μας για να πληροφορηθείτε για όλα τα προγράμματα - Αναστασία Βαρσαμοπούλου

Πρόγραμμα Ψυχοθεραπείας (κλικ στη μπάρα) επίσης επισκεφτείτε τη στήλη τα Νέα μας για να πληροφορηθείτε για όλα τα προγράμματα

 

To πρόγραμμα της ψυχοθεραπείας στοχεύει  σε μια σειρά θεραπευτικών συναντήσεων  που μπορούν να βοηθήσουν στα  προβλήματα ψυχικής υγείας, στις συναισθηματικές προκλήσεις και σε κάποιες ψυχιατρικές διαταραχές.

Επιδιώκει να δώσει τη δυνατότητα στους  πελάτες να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους και τι τους κάνει να μην αισθάνονται θετικοί, αλλά ανήσυχοι ή καταθλιπτικοί. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να τους εξοπλίσει για να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις με πιο προσαρμοστικό τρόπο.

Συχνά, η πορεία της θεραπείας διαρκεί λιγότερο από ένα έτος όταν τα άτομα είναι πρόθυμα να αλλάξουν και είναι πρόθυμα να προσπαθήσουν, τότε  συχνά αναφέρουν θετικά αποτελέσματα.

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε μια σειρά προβλημάτων, όπως η  κατάθλιψη και η χαμηλή αυτοεκτίμηση, έως τον εθισμό και τις οικογενειακές συγκρούσεις. Όποιος αισθάνεται συγκλονισμένος από τα προβλήματά του και δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει είναι σε θέση να επωφεληθεί από την ψυχοθεραπεία. Σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να παίξει ένα ρόλο στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής και της σχιζοφρένειας.

Τι να περιμένεις

Ο ψυχοθεραπευτής εργάζεται με τον πελάτη μέσα σε ένα πλαίσιο διαλόγου, γι αυτό και μερικές φορές η ψυχοθεραπεία ονομάζεται  «talking treatment». Ορισμένες μορφές ψυχοθεραπείας διαρκούν μόνο λίγες συνεδρίες, ενώ άλλες είναι μακροχρόνιες, διαρκούν μήνες ή χρόνια. Οι συνεδρίες έχουν συνήθως διάρκεια μιας  ώρας, μία φορά την εβδομάδα, και ακολουθούν μια προσεκτικά δομημένη διαδικασία. Οι συνεδρίες μπορεί να είναι ένας προς ένα, σε ζεύγη ή σε ομάδες. Οι τεχνικές μπορούν να περιλαμβάνουν και άλλες μορφές επικοινωνίας, όπως το δράμα, την αφηγηματική ιστορία, τη ζωγραφική, τη κίνηση  ή τη μουσική.

Θεωρητικό υπόβαθρο

Όλες οι θεραπευτικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούμε βασίζονται πρώτα από όλα στη βασική παραδοχή της θεωρίας της θεραπείας Gestalt, δηλαδή ότι το φυσιολογικό, υγιές άτομο ανταποκρίνεται στις καταστάσεις ως ένας ολόκληρος οργανισμός. Αυτό συνεπάγεται μια συνεχή διαδικασία σχηματισμού gestalt- μορφής  καθώς τα στοιχεία αναδύονται από το φόντο στο προσκήνιο και αντικαθιστούν ή καταστρέφουν τα παλιά. Ως gestalt δηλαδή μορφές θεωρούνται όλες οι ανθρώπινες ανάγκες, βιολογικές, συναισθηματικές, οικονομικές, κοινωνικές, καθώς και οι σκέψεις που δημιουργούνται μαζί με τα συναισθήματά τους. Όταν οι gestalt του παρελθόντος δεν έχουν ολοκληρωθεί σωστά τότε εμποδίζουν τις νέες να τις διαδεχθούν.  Οποιοδήποτε μπλοκάρισμα σε αυτή τη διαδικασία δημιουργεί ένα ψυχολογικό πρόβλημα. Διακόπτει την επαφή με τον εαυτό, και την επαφή με το περιβάλλον. Ο βασικός στόχος είναι η  ολιστική λειτουργία του εαυτού, δηλαδή  να βοηθήσει  η θεραπεία τον πελάτη να αποδεχτεί πλήρως τον παρόντα εαυτό του και να ανακτήσει την χαμένη ικανότητά του να τον αντιμετωπίσει. Αυτοί οι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν σιγά σιγά με την επίτευξη ενός στόχου κάθε φορά ή και περισσοτέρων από τους ειδικούς στόχους της συνειδητοποίησης, που θα οδηγήσει στην  ολοκλήρωση της σκέψης του και στην αποδοχή των συναισθημάτων που απέφευγε να δει. Η  επίγνωση οδηγεί στη συναισθηματική ωριμότητα  και στην ανάληψη της ευθύνης του σε εκείνα τα θέματα που νωρίτερα απέφευγε όχι απαραίτητα σκοπίμως. Η αυθεντικότητα, η αυτορύθμιση και η αλλαγή συμπεριφοράς, είναι οι επακόλουθες λειτουργίες ως αποτέλεσμα της θεραπευτικής διαδικασίας.  Όταν συμβαίνει οι άλλοι να εμφανίζονται απέναντί μας με λάθος συμπεριφορά, χωρίς εμείς να ευθυνόμαστε γι αυτό, και επειδή είναι   γνωστό ότι στη ζωή δε μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους,  όταν οι ίδιοι δεν είναι προικισμένοι με επίγνωση και ενσυναίσθηση, τότε  μπορούμε να αναπτύξουμε  τη Δημιουργική Προσαρμογή του εαυτού μας, αφήνοντας πίσω την  παθητική προσαρμογή. Αυτός είναι ο δεύτερος σημαντικός στόχος της θεραπείας, που έχει σχέση με την επαφή με το περιβάλλον, είτε αυτό είναι ανθρώπινες σχέσεις είτε δραστηριότητες. Έτσι λοιπόν διακρίνουμε δύο πρωταρχικούς θεραπευτικούς στόχους, εκείνον της επαφής με τον εαυτό και εκείνον της επαφής με το περιβάλλον.

Ξεχωρίζουμε τις ποιο βασικές έννοιες με τις οποίες δουλεύουμε στη θεραπεία:

Ολοκλήρωση και ενσωμάτωση-Wholeness and Integration

Η ολοκλήρωση αναφέρεται στην ολοκλήρωση του  ατόμου ως προς  το μυαλό και το σώμα  ως μονάδα και όχι ως ξεχωριστά μέρη. Η ενσωμάτωση αναφέρεται α)στο πώς αυτά τα μέρη του εαυτού του ενώνονται και β)πώς το άτομο ενσωματώνεται στο περιβάλλον. Συχνά οι άνθρωποι που έρχονται στη θεραπεία δεν έχουν επιτρέψει τα μέρη του εαυτού τους να ταιριάζουν με το περιβάλλον τους, έτσι στόχος μας είναι να διευκολυνθεί  ο  πελάτης προς αυτή τη κατεύθυνση

Επίγνωση- awareness

Η συνειδητοποίηση- επίγνωση  είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία στη θεραπεία καθώς θεωρείται  «σφραγίδα του υγιούς ατόμου και στόχος θεραπείας». Όταν τα άτομα είναι «ενήμερα», είναι σε θέση να αυτορυθμίζουν τον εαυτό τους στο περιβάλλον τους. Υπάρχουν δύο κύριες αιτίες έλλειψης  επίγνωσης :

  • Υπεραπασχόληση με το παρελθόν, φαντασιώσεις, ατέλειες και δυνάμεις που καθιστούν το άτομο να έχει έλλειψη επίγνωσης της συνολικής εικόνας του.
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Οι τρεις παρακάτω τρόποι είναι ικανοί  να επιτύχουν την επίγνωση μέσω της θεραπείας:

1) Επαφή με το περιβάλλον- Contact with the environment

Αυτό γίνεται μέσα από την εμφάνιση, την ακρόαση, το άγγιγμα, την ομιλία, την κίνηση, τη μυρωδιά και τη γεύση. Δηλαδή επικεντρωνόμαστε πάρα πολύ στις αισθήσεις και στο πως το άτομο τις χρησιμοποιεί για να συνδεθεί με τον εαυτό του και το περιβάλλον. Αυτό του δίνει τη δυνατότητα  να αναπτυχθεί στο περιβάλλον του, μέσω της αντίδρασης στο περιβάλλον και την τροποποίησή του, δηλαδή την αλλαγή του όπου νιώθει ότι πρέπει να εφαρμόσει.

2) Εδώ και τώρα- Here and now

Είναι  η συνθήκη το άτομο να ζει και να συνειδητοποιεί την παρούσα στιγμή,  χωρίς να ανησυχεί για το παρελθόν ή το μέλλον. Αυτό δε σημαίνει ότι θα αποκοπεί από το παρελθόν του ή ότι θα αποφύγει να οραματιστεί το μέλλον του. Αυτό σημαίνει ότι θα κάνει συνδέσεις με το πριν και το μετά της ζωής του περιστασιακά, μόνο όταν  χρειάζεται  να οργανώσει καλύτερα το παρόν του.

3) Υπευθυνότητα – Responsibility

Αυτό αναφέρεται στο άτομο που αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δική του ζωή, απομακρυνόμενος από το να κατηγορεί τους άλλους για τις ατέλειες της ζωής του.

Ενέργεια και μπλοκάρισμα  στην ενέργεια – Energy and blocks to energy

Συχνά  επικεντρωνόμαστε στο πού βρίσκεται η ενέργεια στο σώμα, πώς χρησιμοποιείται και πώς μπορεί να προκαλέσει παρεμπόδιση, στην επαφή του ατόμου με τον εαυτό του και το περιβάλλον. Η μπλοκαρισμένη ενέργεια είναι μια μορφή αντίστασης, για παράδειγμα, η ένταση σε ένα μέρος του σώματος, η μη βαθιά αναπνοή ή η αποφυγή επαφής με τα μάτια. Η θεραπεία στοχεύει στην εύρεση και απελευθέρωση των εμπλοκών που μπορεί να εμποδίζουν την ευαισθητοποίηση και την επίγνωση.

Διαταραχές ανάπτυξης-Growth Disorders

Εδώ όταν μιλάμε για αναπτυξιακές διαταραχές αναφερόμαστε  σε συναισθηματικά προβλήματα που προκαλούνται στα  άτομα που δεν έχουν αναπτύξει για κάποιους λόγους πλήρη επίγνωση γι αυτά που τους συμβαίνουν στη ζωή τους, με αποτέλεσμα να μην αλληλεπιδρούν πλήρως με το περιβάλλον τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα άτομα  αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις αλλαγές στη ζωή τους με επιτυχία ενώ αντιθέτως, αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με μια αμυντική στάση, αντί να ασχοληθούν για να τα επιλύσουν.

Ανολοκλήρωτες ή μισοτελειωμένες υποθέσεις- unfinished business

Η μισοτελειωμένες υποθέσεις  αναφέρονται  σε ανθρώπους που δεν ολοκληρώνουν τα συμβάντα που έχουν έρθει στη ζωή τους.  Συχνά εμφανίζεται αυτό το φαινόμενο  στα άτομα με «διαταραχή ανάπτυξης» που περιγράψαμε παραπάνω. Άτομα με ανολοκλήρωτες υποθέσεις συχνά αντιπαθούν το παρελθόν και εξαιτίας αυτού δεν είναι σε θέση να επικεντρωθούν στο εδώ και τώρα. Ένας από τους μεγάλους στόχους της θεραπείας είναι να βοηθηθούν με το να ολοκληρώσουν αυτές τις ημιτελείς υποθέσεις  και να επιφέρουν το κλείσιμό τους. Συνηθίζουμε να λέμε ότι όταν έχουμε αφήσει ανοιχτές υποθέσεις από το παρελθόν, τότε ο εαυτός μας είναι σαν ένα βαρέλι δίχως πάτο, ότι ζούμε καθημερινά έρχεται να μπει στο βαρέλι- εαυτό αλλά επειδή είμαστε υπεραπασχολημένοι με εκείνες τις παλιές υποθέσεις, λείπει ο πάτος του βαρελιού που θα συγκρατήσει τις τωρινές εμπειρίες, μειώνοντας έτσι την ευχαρίστηση και την πληρότητα του παρόντος.  Στόχος της θεραπείας είναι να ανακαλύψουμε αυτές τις μισοτελειωμένες υποθέσεις και να τις ολοκληρώσουμε σε παρόντα χρόνο. Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα πρέπει να συναντήσουμε τα πρόσωπα του παρελθόντος που αποτελούσαν μέρος της μισοτελειωμένης ιστορίας και να διαπραγματευτούμε ξανά την υπόθεση. Η έννοια της ολοκλήρωσης εμπεριέχει περισσότερο το να αναγνωρισθούν τα απωθημένα «κομμάτια» της ιστορίας ή να λεχθούν οι  αποσιωπημένες σκέψεις ή να ξεπαγώσουν τα «απολιθωμένα» στο χρόνο  συναισθήματα εκείνου του γεγονότος στο εδώ και τώρα. Αυτή η διαδικασία θα ολοκληρώσει το άτομο, γιατί θα ολοκληρωθεί η μισοτελειωμένη gestalt, ώστε να δώσει χώρο στο να αναπτυχθεί η επόμενη που έχει πλέον σχέση με το παρόν.

Αναστασία Βαρσαμοπούλου