Πρόγραμμα Αντιμετώπισης Μαθησιακών δυσκολιών

 

Ο όρος «μαθησιακές δυσκολίες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα σύνολο διαταραχών που μειώνουν την ικανότητα ενός ατόμου να επικοινωνήσει ή να μάθει. Πρόκειται για ένα πολυσυλλεκτικό όρο που μπορεί να αναφέρεται σε πολύ διαφορετικές συνθήκες, όπως: δυσκολίες αντίληψης, εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, αυτισμό, δυσλεξία, αναπτυξιακή αφασία (ανικανότητα λόγου) κ.α.

Η πρώτη φορά που ο όρος μαθησιακή δυσκολία εμφανίζεται στη βιβλιογραφία της ειδικής αγωγής είναι το 1963, από τον Samuel Kirk (Hammill, 1990). Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε μια ανομοιογενή ομάδα διαταραχών οι οποίες εκδηλώνονται με σημαντικές δυσκολίες στην πρόσκτηση και χρήση ικανοτήτων ακρόασης, ομιλίας, ανάγνωσης, γραφής, συλλογισμού ή μαθηματικών ικανοτήτων.

Το συναισθηματικό προφίλ των ατόμων αυτών χαρακτηρίζεται από αγχώδεις διαταραχές, φοβίες, καταθλίψεις, χαμηλή αυτοπεποίθηση, εύκολη ματαίωση, υπερευαισθητότητα, έλλειψη κατανόησης κοινωνικών ρυθμών, και την κοινωνικοποίηση, εσωστρέφεια, δυσκολία στη προσαρμογή στις αλλαγές, δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων, προβλήματα οργάνωσης συναισθημάτων και χρόνου. Προβλήματα κίνησης, στη λεπτή και αδρή κινητικότητα, αδεξιότητα, δυσκολία στα παιχνίδια με μπάλα, και σε διάφορα  αθλήματα. Οι διαταραχές αυτές είναι εκ γενετής στο άτομο και αποδίδονται σε δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και μπορεί να υπάρχουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να έχουν ένα μοναδικό, ξεχωριστό μαθησιακό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζει λίγο τη ζωή τους, ενώ άλλοι παρουσιάζουν διάφορες Μαθησιακές Δυσκολίες που αλληλοεπικαλύπτονται.  Οι πιο διαδεδομένοι μύθοι είναι ότι:»Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες έχουν χαμηλό δείκτη νοημοσύνης» και ότι «Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες δεν μπορούν να μάθουν»!

Σε πολλά άτομα οι μαθησιακές δυσκολίες είναι αδιάγνωστες. Μερικοί σπουδαστές μπορεί να παρουσιάζονται ως τεμπέληδες, αποδιοργανωμένοι ή με χαμηλό ακαδημαϊκό δυναμικό, ενώ άλλοι καταφέρνουν να αναπτύξουν αντισταθμιστικές τεχνικές και πνευματική ικανότητα και να κρύψουν τις δυσκολίες τους μένοντας χωρίς ουσιαστική υποστήριξη.

Για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε το αίτιο και όχι το σύμπτωμα με το πρόγραμμα Νευροανάπτυξης για όλες τις ηλικίες. Το πρόγραμμα βασίζεται στο ότι μετά από έρευνες έχει αποδειχθεί ότι οι μαθησιακές δυσκολίες συνδέονται με τα διατηρημένα αρχέγονα αντανακλαστικά που είναι το πρώτο μέρος του εγκεφάλου που αναπτύσσεται και θα πρέπει να παραμείνει ενεργό μόνο για τους πρώτους μήνες της ζωής. Στην τυπική ανάπτυξη, αυτά τα αντανακλαστικά αναστέλλουν φυσικά σε διαδοχική σειρά κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους, και αναδύονται αντανακλαστικά αντικατάστασης, που ονομάζονται ορθοστατικά αντανακλαστικά. Τα ορθοστατικά αντανακλαστικά είναι πιο ώριμα πρότυπα ανταπόκρισης που ελέγχουν την ισορροπία, τον συντονισμό και την αισθητηριακή κινητική ανάπτυξη.

Τα διατηρημένα αρχέγονα αντανακλαστικά μπορούν να οδηγήσουν σε αναπτυξιακές καθυστερήσεις που σχετίζονται με διαταραχές όπως η ADHD, η διαταραχή της αισθητηριακής επεξεργασίας, ο αυτισμός και οι μαθησιακές δυσκολίες. Η εμμονή των πρωτόγονων αντανακλαστικών συμβάλλει σε θέματα όπως ο συντονισμός, η ισορροπία, οι αισθητηριακές αντιλήψεις, οι λεπτές κινητικές δεξιότητες, ο ύπνος, η παρορμητικότητα, τα επίπεδα ενέργειας, το αδύναμο ανοσοποιητικό, η συγκέντρωση και όλα τα επίπεδα κοινωνικής, συναισθηματικής και ακαδημαϊκής μάθησης.

Αιτίες των διατηρημένων πρωτόγονων αντανακλαστικών

Η διατήρηση πρωτόγονων αντανακλαστικών μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες. Προβλήματα στην εμβρυική φάση και στη διαδικασία της γέννησης αποτελεί βασικό παράγοντα για την ενσωμάτωση αυτών των αντανακλαστικών, καθώς επίσης και η κληρονομικότητα. Πρόσθετες αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν: πτώσεις, τραύματα, πρόωρη γέννηση ή  καθυστέρηση ή παράλειψη του μπουσουλήματος, και χρόνιες μολύνσεις αυτιών.

Τύποι αρχέγονων αντανακλαστικών

Ανντανακλαστικό Μόρο (Moro Reflex): Το αντανακλαστικό Moro πρέπει να δρα ως τους τέσσερεις μήνες  στο μωρό ως η διαδικασία πολέμα/ή φεύγα , (fight/ or flight),   αντίδραση η οποία  αντικαθίσταται συνήθως από το αντανακλαστικό startle reflex το αντανακλαστικό του ξαφνιάσματος στους ενήλικες. Εάν ένα παιδί βιώνει ένα επαναλαμβανόμενο αντανακλαστικό Moro πέραν των τεσάρων μηνών, μπορεί να γίνει υπερβολικά ευαίσθητο σε αισθητηριακά ερεθίσματα που το οδηγεί σε παρορμητικότητα, αισθητηριακή υπερφόρτωση, άγχος και κοινωνική ανωριμότητα. Ορισμένα επιπλέον σημάδια ενός διατηρούμενου αντανακλαστικού moro είναι η αδυναμία κίνησης, κακή ισορροπία, κακός συντονισμός, διάσπαση προσοχής, αδυναμία προσαρμογής στις αλλαγές και απότομες και ακραίες αλλαγές της διάθεσης.

 

Το αντανακλαστικό του θηλασμού (Rooting Reflex ): Το αντανακλαστικό του θηλασμού βοηθά στην πράξη του θηλασμού και ενεργοποιείται χάνοντας το μάγουλο ενός μωρού, αναγκάζοντάς το να γυρίσει και να ανοίξει το στόμα του. Η συγκράτηση του αντανακλαστικού πέραν των τεσσάρων μηνών μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολία με τη μάσιση της  στερεά τροφής, την κακή άρθρωση και το πιπίλισμα του αντίχειρα.

 

 

Το παλαμικό αντανακλαστικό (Palmar Reflex) : Το παλαμικό αντανακλαστικό είναι η αυτόματη κάμψη των δακτύλων για να αρπάξει ένα αντικείμενο το μωρό και πρέπει να ενσωματωθεί κατά τους πρώτους έξι μήνες. Αν διατηρηθεί το αντανακλαστικό, το παιδί μπορεί να έχει δυσκολία με τις λεπτές κινητικές δεξιότητες, να κινεί τη γλώσσα και τα χείλη, ενώ γράφει ή χρησιμοποιεί το ψαλίδι και να παρουσιάζει κακή εικόνα το χειρόγραφο του.

 

 

Το ασυμμετρικό τονικό αντανακλαστικό του αυχένα (ATNR) : Το ασυμμετρικό τονικό αντανακλαστικό του αυχένα (ATNR) ξεκινά όταν ξαπλώνουν τα μωρά στην πλάτη τους, ανάσκελα και γυρίζουν το κεφάλι τους στη μία πλευρά. Το χέρι και το πόδι της πλευράς που κοιτάζουν πρέπει

να εκτείνονται ενώ η αντίθετη πλευρά κάμπτεται. Αυτό το αντανακλαστικό χρησιμεύει ως πρόδρομος για το συντονισμό των χειλιών και ματιών και θα πρέπει να σταματήσει κατά έξι μήνες.

 

 

Το νωτιαίο αντανακλαστικό (Galant Reflex) : Το νωτιαίο αντανακλαστικό είναι το αντανακλαστικό της σπονδυλικής στήλης, συμβαίνει όταν το δέρμα κατά μήκος της πλευράς της πλάτης ενός βρέφους είναι ευερέθιστο, το βρέφος θα ταλαντεύεται προς την πλευρά που αγγίξαμε το δέρμα του. Αυτό το αντανακλαστικό βοηθά στη διαδικασία γέννησης και θα πρέπει να αναχαιτιστεί μεταξύ τριών και εννέα μηνών. Εάν επιμένει, μπορεί να επηρεάσει την στάση του παιδιού, προκαλεί πόνους στη πλάτη, υπερκινητικότητα, διάσπαση  προσοχής,  δυσκολία  στον κινητικό συντονισμό του, την ικανότητα να καθίσει χωρίς να κινείται, επηρεάζει τη νυχτερινή ενούρηση.

Το τoνικό αντανακλαστικό του Λαβύρινθου(TLR):  είναι η βάση για τη διαχείριση του κεφαλιού και βοηθά στην προετοιμασία ενός βρέφους για την κύληση, το σύρσιμο το μπουσούλισμα, το να σταθεί όρθιο και να περπατά. Αυτό το αντανακλαστικό ξεκινά όταν κινείτε  το κεφάλι ενός βρέφους προς τα πίσω, ενώ το κρατάτε στην πλάτη, προκαλώντας τα πόδια να γίνουν δύσκαμπτα να ισιώσουν. Τα χέρια γίνονται επίσης σφιχτά  και οι αγκώνες λυγίζουν. Θα πρέπει να ενσωματώνεται σταδιακά καθώς τα υπόλοιπα συστήματα ωριμάζουν και εξαφανίζονται από την ηλικία των 3 ½ ετών. Αν διατηρηθεί, το TLR μπορεί να οδηγήσει σε κακό μυϊκό τόνο, τάση να περπατά στα δάχτυλα των ποδιών, ζάλη στην κίνηση και κακή ισορροπία, φοβίες.                                                                                                                                                                                                                                                                                            

  Landau Reflex : Το αντανακλαστικό landau βοηθάει στην ανάπτυξη της στάσης και τεχνικά δεν είναι ένα πρωτόγονο αντανακλαστικό δεδομένου ότι δεν είναι παρόν  στη γέννηση. Είναι όταν ένα μωρό ανυψώνει το κεφάλι του προκαλώντας το σύνολο του κορμού να κάμπτεται και συνήθως εμφανίζεται σε ηλικία περίπου 3 μηνών. Είναι πλήρως ενσωματωμένο σε ένα χρόνο. Εάν το αντανακλαστικό landau επιμένει πέρα ​​από αυτό το σημείο, τα παιδιά μπορεί να βιώσουν βραχυπρόθεσμα προβλήματα μνήμης, κακή κινητική ανάπτυξη και χαμηλό τόνο μυών.

Το συμμετρικό αντανακλαστικό του αυχένα (STNR) : Επίσης γνωστό ως αντανακλαστικό ανίχνευσης, το συμμετρικό αντανακλαστικό τού αυχένα (STNR) παρουσιάζεται σύντομα μετά τον τοκετό και στη συνέχεια επανεμφανίζεται περίπου έξι έως εννέα μήνες. Αυτό το    αντανακλαστικό βοηθά το σώμα να μοιραστεί κατά το ήμισυ στη μέση γραμμή για να βοηθήσει στην ανίχνευση – καθώς το κεφάλι κατευθύνεται προς το στήθος, τα χέρια λυγίζουν και τα πόδια επεκτείνονται. Θα πρέπει να εξαφανιστεί κατά τους 11 μήνες. Οι αναπτυξιακές καθυστερήσεις σχετίζονται με τον κακό μυϊκό τόνο, την τάση να υποχωρεί ενώ κάθεται, και η ανικανότητα να καθίσει ή να συγκεντρωθεί αδυναμία γραφής και αντιγραφής

 

Κάθε διατηρημένο Primitive Reflex αγγίζει ένα διαφορετικό μήνυμα που το παιδί σας λαμβάνει μέσω  των αισθήσεών του. Το παρακάτω παράδειγμα δείχνει ποια διατηρούμενα Primitive Reflexes θα μπορούσαν να συμβάλουν σε κάθε περιοχή των αισθητικών προβλημάτων του παιδιού σας: 

Το πρόγραμμα νευροανάπτυξης  για την αντιμετώπιση των Μαθησιακών δυσκολιών περιλαμβάνεις πάνω από εκατό τεστ νευρολογικής αξιολόγησης και η θεραπεία επιτυγχάνεται μετά μέσα από ασκήσεις κίνησης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο κέντρο μας.